Revue der Heiligen

Vandaag stond een bezoekje aan de Heilidomkliffen op het programma. De weg ernaar toe was zo steil en zwaar dat ik je kan verzekeren dat er inderdaad heel wat Heiligen de revue gepasseerd zijn vooraleer we boven waren. Nu weet je ineens hoe die rotsen aan hun naam komen.

K was bij momenten zo aan t zwalpen om boven te geraken dat ik zeeziek geworden ben in mijn mandje. ‘t Kan ook van de schrik geweest zijn...

Maar het moet gezegd, eens boven  was het de moeite. 

Voor de weg terug hebben we de langere toer, door het binnenland gekozen. Dat was al iets gematigder, maar wel gevaarlijker omdat in de smalle bospaden diepe groeven gevormd waren door het water. Maar we zijn gelukkig overeind gebleven.

Onderweg lagen veel ‘rokkestenen’, grote rotsblokken die uit de ijstijd dateren naar t schijnt. 

Midden in ‘t bos was ook een park met een heleboel grote beelden van een kunstenaar die daar woont. 

Eenmaal terug aan de Dinky werd de knoop doorgehakt. Bornholm was tof, maar ‘t was tijd om nieuwe oorden te gaan ontdekken. K had het gehad met dat klimmen en puffen. 

Pootje,

Julleke